2014-09-27
Ο «άσχετος» δεν έχει σχέση με ένα αντικείμενο, και έτσι έχει άγνοια για αυτό. Υπάρχει όμως και μία βαθύτερη έννοια στην λέξη αυτή.
Άσχετος = άτομο που δεν έχει την ικανότητα να αντιλαμβάνεται διασυνδέσεις ανάμεσα από κάποια στοιχεία. Αυτά τα άτομα κατατάσσονται κυρίως σε δύο κατηγορίες.
Από την μία είναι τα άτομα που δεν μπορούν να βλέπουν τις διασυνδέσεις (ακόμα και με επεξήγηση, ή και με απόδειξη).
Από την άλλη, είναι τα άτομα που βλέπουν διασυνδέσεις εκεί που δεν υπάρχουν.
Το διανοητικό μυαλό δεν είναι στην ουσία τίποτε άλλο παρά ένα παρανοϊκό μυαλό με που ελέγχει την παράνοια του. Όταν χάσει αυτόν τον έλεγχο, έρχεται η τρέλα.
Με τα χρόνια, με την ωριμότητα, έρχεται μία μαγική ικανότητα, η οποία αναστέλλει υποσυνείδητα τις άκυρες διασυνδέσεις (παράνοιες). Ακόμα και εάν γίνουν συνειδητές, μπαίνει ένας αυτοματοποιημένος μηχανισμός που τις «βάζει στην άκρη».
Ένα παράδειγμα:
πως σχετίζεται η «καταπολέμηση βιασμών στην Ινδία» με την «κατάσταση διαδικτυακών παρουσιών στην Νάουσα»;
Υπάρχει διασύνδεση; Ή πρόκειται για καθαρή παράνοια;
Εγώ γνωρίζω το ότι υπάρχει διασύνδεση. Δεν μπορώ να την επεξηγήσω (εν στιγμής). Γνωρίζω όμως, ότι υπάρχει. Με έναν «μαγικό» τρόπο.
Η μία ζωή δεν επαρκεί για να δημιουργήσεις. Αναγκαστικά, χωρίζεις την ζωή στη μέση. Μισή για να ωριμάσεις το μυαλό, μισή για να δημιουργήσεις. Μα φυσικά, δεν έχεις την εγγύηση ότι θα έχεις αυτόν τον χρόνο.
Το ρίσκο μεγάλο, ότι στην τελική δεν θα δημιουργήσεις τίποτε.
-
«Νοησή μου, μείνε κοντά! Παρακαλάω, μα εσύ; Ξανά προς την παράνοια πας στρέφεις, και λες γελώντας "έλεγξέ με, φταίχτη μου εσύ"»
Έμεινες.
Σ' ευχαριστώ!