(προσχέδιο)
Η ανάγκη να με επιβεβαιώσει κάποιο άτομο, δηλαδή να αναγνωρίσει με αυθεντικό τρόπο το έργο μου, μεγαλώνει όλο πιο πολύ.
Υπάρχουν φυσικά άτομα που μιλάνε θετικά, και για της ικανότητες αλλά και για τους σκοπούς μου.
Το πρόβλημα είναι, να το κρίνω αυτό ως αυθεντικό. Το ότι το άτομο κατάλαβε πραγματικά, και δεν αναιρεί τα λεγόμενα του με τα επόμενα λεγόμενα του - η με πράξεις που δεν αρμόζουν.
Εάν κάποιο άτομο π.χ. πει: "Ωραίο το έργο, με ενθουσιάζει η ενέργεια και αφοσίωση που δίνεις, και πιστεύω πως θα πετύχεις" και στην επόμενη λέει "δεν βρίσκεις καμιά δουλειά να έχεις κάνα μεροκάματο", τότε δεν έχει καταλάβει την εργασία, και το πόσο 'παγιδεύει' τον νου.
Η βάση για αυτήν την ανάγκη είναι μάλλον η ίδια η ανθρώπινη ψυχολογία. Η επιβεβαίωση δίνει ουσιαστικά πρόσθετη πίστη στον εαυτό και στο έργο, πράγμα που είναι σημαντικό όταν η ίδια η πίστη εξασθενεί (λόγου εμποδίων, κούρασης κλπ.)
Οι ρίζες από το πρόβλημα αυτό είναι πιθανός η έλλειψη επιβεβαίωσης από το οικογενειακό περιβάλλον. Επιβεβαίωση που κρίνω ως αυθεντική.
(αυτό δεν είναι παράπονο, δεν φταίνε για αυτό. Επανέλεγχος: πιθανός να έχουν τελικά ευθύνη ).