Γενικά αποφεύγω το αλκοόλ, είμουν συνολικά ίσως 10 με 20 φορές πιωμένος, με πρώτη φορά στα 15. Γνωρίζω ότι το αλκοόλ νεκρώνει εγκεφαλικά κύτταρα, τα οποία δεν επανέρχονται. Αυτό και μόνο μου επαρκεί για να το αποφεύγω.
Γενικά δεν πίνω αλκοόλ, χωρίς τον στόχο να μεθύσω. Επιτρέπω στον εαυτό μου να μεθύσει 4 φορές τον χρόνο, δηλαδή μια φορά το τρίμηνο. Ας χάσω και 'γω λίγα κύτταρα, για καμιά περίπτωση που αξίζει. Συνήθως είναι όμως μηδέν.
Δεν αποδέχομαι να χάνω τον έλεγχο, να αφεθώ, και αυτό δημοσίως. Εάν το κάνω, θα είναι κυρίως λόγου ότι θέλω την επόμενη μέρα να «φτύσω» τον εαυτό μου, να του πω «κοίτα που κατέληξες, άχρηστε». Θα είμαι είτε μόνος, είτε με άτομα από τα οποία ζητάω να με προσέξουν (ή από τα οποία γνωρίζω ότι θα με προσέξουν).
Γενικά όταν κερνάνε, εμμένω σε χυμό. Δεν υποχωρώ. Εάν κάποιος εμμένει μετά από το ευγενικό μου «όχι», πολύ σύντομα θα τον σκυλοβρίσω - απλά διότι η εμπειρία μου δίδαξε ότι τα αρσενικά δεν ακούνε με άλλον τρόπο, όσο αφορά αυτό το θέμα. Με τα θηλυκά είμαι πιο ελαστικός, εάν και αυτά σπάνια εμμένουν.
Μηδενικό πρόβλημα έχω, να μπω σε μαγαζί και να ζητήσω τσάι ή και γάλα με μέλι, όταν όλοι οι άλλοι είναι «στα ουίσκια». Συνήθως όμως είναι χυμός πορτοκάλι σε σωλήνα, ώστε να αποφεύγω τα πανηλίθια σχόλια, μιας και μοιάζει με βότκα-λέμον, πράγμα που «επεξεργάζεται» πιο εύκολα από το μεθυσμένο μυαλό.
Ελάχιστα άτομα τα αντέχω όταν είναι μεθυσμένα. Σε τυχόν παρέες, συνήθως τα χαράματα εγώ είχα το καλύτερο κέφι. Όταν είμαι μόνος με θηλυκό, μπορεί σπάνια και να πιο κάτι «στα χαλαρά», όπως κρασί.
Θεωρώ το αλκοόλ από τα πιο αρνητικά στοιχεία του «πολιτισμού».
Θεωρώ το αλκοόλ από τα πιο επικίνδυνο των εξαρτησιογόνων ναρκωτικών, λόγω του ότι είναι κοινωνικά αποδεκτό.
Θεωρώ την διαφήμιση του αλκοόλ συλλογικό κοινωνικό έγκλημα.