Ένα «Νόμιο» εμπεριέχει την επίλυση ζητημάτων (Επιλυτική Δημοσιογραφία), την ανίχνευση ατόμων, και την ταυτόχρονη μορφοποίηση ενός αμερόληπτου συστήματος κανόνων και νόμων. Εκ της φύσεως του, συμβάλλει στο να ανιχνευθούν, να αναδειχθούν και να διακριθούν τα «αυθεντικά αμερόληπτα» άτομα.
Δεν υπάρχουν "λογομαχίες" αλλά "Νομομαχίες". Οι αντίλογοι και η εναντίωση κινούνται σε επίπεδο κανόνων, οι οποίοι παραμένουν εντός ενός γενικού συνόλου κανόνων.
Το βραχυπρόθεσμο αποτέλεσμα της Νομιογραφίας είναι τα επιλυμένα ζητήματα. Το μακροπρόθεσμο αποτέλεσμα είναι ένα ακέραιο σύστημα νόμων, το οποίο εξελίχθηκε με βάση των επιλυμένων ζητημάτων της καθημερινότητας.
Για την συγγραφή χρειάζονται εξειδικευμένα εργαλεία, τα οποία εξασφαλίζουν την τήρηση της μεθοδολογίας, όπως τον ελεύθερο σχολιασμό και αντίλογο, την μορφοποίηση των κανόνων, την καταγραφή νόμων.
Ο «Νομιογράφος» καταγράφει δημόσια ζητήματα που πηγάζουν από την καθημερινότητα του, όπως ενοχλήσεις, φοβίες και άλλα. Επίσης δίνει μια καθαρή εικόνα για τις θέσεις και θεωρήσεις του περί βασικών θεμάτων και ζητημάτων. Καταγράφει Αρχές, Σκοπούς, Στόχους, Κίνητρα (Αίτια) του εαυτού και ασκεί αυτοκριτική. Αναλύει και επικρίνει συστήματα και άλλους νομιογράφους.
Τα γραπτά είναι διασπασμένα σε μικρά κείμενα, σε διάφορες ενότητες. Αυτό επιτρέπει την εύκολη επίκριση, θεώρηση και αναθεώρηση των γραπτών - είτε από άλλα άτομα, είτε από τον ίδιο τον συντάκτη.
Ένα πλήρες "Νόμιο" μπορεί να αποτελέσει μία τεκμηριωμένη αναθεώρηση των κοινωνικών συστημάτων. Η αναθεώρηση αυτή γίνεται πάντα βάση ζητημάτων της καθημερινότητας.
Ο όρος "Νόμιο" είναι ανάλογος του όρου "Λόγιο" (λόγος-λόγιο, νόμος-νόμιο).