(Σκίτσο, αφαίρεση 'ιστοριών', επικέντρωση στα δεδομένα) (ανήκει στα "Αρχικά Κείμενα",μεταφορά εκεί)
Η σωματική και ψυχολογική βία, που ασκείτε ενάντια των αδύναμων.
Η εναντίωση σε αυτήν την βία, περνά όχι από την άμεση αντιμετώπιση, αλλά μέσα απο την ριζική μετατροπή των κοινωνικών συστημάτων.
Όλα ξεκίνησαν από την προσπάθεια μου να βρω απαντήσεις σε κάποιες ερωτήσεις προσωπικού ενδιαφέροντος.
Ήξερα πάντα πως η εύρεση απαντήσεων θα μου είναι αδύνατη, δίχως μία Οργανωμένη Συλλογική Ανάλυση.
Μία τέτοια ανάλυση χρειάζεται εργαλεία, και έτσι την πληροφορική. Σύντομα διαπίστωσα όμως την στασιμότητα της πληροφορικής και το κύριο λόγο για αυτό: ο ανθρώπινος εγωισμός (βλέπω έργο CASE, αγγλικά).
{αιτιολόγηση}
Στην Γερμανία μεγάλωσα, την χώρα τη ήθελα παραπάνω από την Ελλάδα. Κατηγορούσα σχεδόν μανιακά το κάθε τι ελληνικό - και να πω την αλήθεια, σήμερα δεν μπορώ καν να το αιτιολογήσω.
{πράξη: προσπάθεια αιτιολόγησης από τρίτο άτομο}
Απέρριψα κάποια στιγμή και την ελληνική ορθογραφία, κρίνοντας την ως ανούσια, δίχως να ελέγξω αντικειμενικά και ριζικά, ένα από τα μεγαλύτερα σφάλματα κρίσεως που έχω κάνει.
Τι έφταιγε; Η έλλειψη μίας κομψής και ακριβής ενημέρωσης για τα διάφορα θέματα περί ελληνισμού.
Κατά κάποιο «μαγικό» τρόπο (ίσος απλά οι Ελληνίδες και η Ελληνική γλώσσα και ο αέρας, το φως.), με τραβάει τα τελευταία χρόνια πολύ έντονα προς την πατρίδα μου, την Ελλάδα
Δεν θέλω να δεχτώ φράσεις όπως “δεν αλλάζει ο Έλληνας” η “δεν στρώνει αυτή η χώρα”. Όπως δεν δέχομαι το “δεν μπορείς να αλλάξεις κάτι”, όσο αφορά τα παγκόσμια γεγονότα.
Είμαι πλέον σίγουρος ότι η Ελλάδα μπορεί να αναπτυχθεί πολύ σύντομα, ώστε να συγκρίνεται με άνεση με τον διεθνές τόπο.
{πράξη: προσπάθεια να αιτιολογηθεί η 'στροφή 180μοιρών', ώστε να μπορούν να γίνει η ίδια στροφή ποιο σύντομα σε άλλα άτομα)