(σχεδιάγραμμα)
Λειτουργώ απόλυτα μόνος, χωρίς να έχω κανέναν κοντινό μου άνθρωπο και χωρίς δεσμευτικές σχέσεις με ανθρώπους.
Προβληματισμούς και μεγάλες εσωτερικές πιέσεις χειρίζομαι συχνά συζητώντας με ξένους (στο τραίνο, σε μαγαζιά κλπ.).
Κοινωνικές επαφές έχω π.χ. με το προσωπικό σε διάφορα μαγαζιά (καφέ, φαγάδικα κλπ.), κρατώντας τα πάντα σε κάποια απόσταση - για τον απλό λόγο πως δεν επιθυμώ να δεθώ με τα άτομα αυτά, ώστε να μπορώ να φύγω πάλι δίχως να 'αφήνω σκέψεις πίσω'.
Επίσης γράφω σε δημόσιες συνομιλίες στο διαδίκτυο, πράγμα που μπορεί να είναι αρκετά διασκεδαστικό, και να μειώνει της αναγκαίες εξόδους στον 'κανονικό κόσμο'.
Ειδικά όταν μπαίνω ταυτόχρονα σε φάση εργασίας, διακόπτω (η έστω μειώνω στο ελάχιστο) τυχόν φιλικές σχέσης που έχω.
Η επιδόσεις μου είναι έτσι μέτριες ως πολύ υψηλές - αναλόγως την οικονομική άνεση που έχω.
Η επιδόσεις αυξάνονται σημαντικά, εάν υπάρχει κάποιο άτομο, στο οποίο μπορώ να απευθυνθώ όταν χάσω απότομα την αυτάρκειά μου. Κάτι σαν "δίχτυ ασφαλείας".