(Σκίτσο, αρχικό κείμενο από το 2002, παρέχετε αυτούσια δίχως διόρθωση. Μπορεί να περιέχει λάθη και ασάφειες, ακόμα και λογικά μη ακέραια)
«Έθνοδιεθνισμός» είναι μία γενική τεχνική λέξη. Έτσι και το κείμενο αυτό, είναι γενικό. Δεν απευθύνεται σε συγκεκριμένο έθνος.
H εθνική συνείδηση, πατριωτισμός (η αγάπη για την πατρίδα).
Η θεωρία της υποταγής των εθνικών συμφερόντων στο γενικό υπερεθνικό συμφέρον των λαών.
Η σύγχρονη αντίληψη ότι είναι αναγκαία η συνεργασία των εθνών για τα πνευματικά, κοινωνικά, πολιτικά και πολιτιστικά ζητήματα.
Η σε μεγάλο βαθμό προσήλωση στο έθνος και στα εθνικά ιδανικά που συνοδεύεται, μερικές φορές, από ξενοφοβία και επιθυμία απομόνωσης.
Εθνική συνείδηση που χαρακτηρίζεται από την πεποίθηση ότι το έθνος υπερέχει από τα άλλα και οφείλει να προβάλει με έμφαση τον πολιτισμό και τα συμφέροντά του εις βάρος άλλων εθνών.
Καταστροφικός για το έθνος
Χώρισμα στα δύο, διαφωνία, διάσταση, διχόνοια
Το «συμφέρον»
Πώς ορίζεται το «εθνικό συμφέρον»; Στο κείμενο αυτό, το συμφέρον ορίζεται ως εξής:
Ο «Εθνιστής»
Ο «Διεθνιστής»
Το αποτέλεσμα είναι συνήθως ανούσιες διαμάχες, η οποίες στηρίζονται σε συναισθηματικά και μη αντικειμενικά «επιχειρήματα». Η διαμάχες αυτές υπάρχουνε σε διάφορες διαστάσεις (ατομικά , ομαδικά, κομματικά κλπ.).
Συμμετέχουν η ποιο διαφορετικοί άνθρωποι (υπάλληλοι, αγρότες, πολιτικοί, διανοούμενοι, εργάτες...). Και δημιουργούνε ένα κοινό σημείο: γίνονται εθνοβόροι.
Εθνιστές και διεθνιστές ενώνονται δίχως να θέλουν και να ξέρουν με την ομάδα τον εθνοβόρων'''
Αυτό που τρομάζει είναι το πόσο εύκολη είναι η «συνειδητή πρόκληση εθνοβόρου διχασμού». Διεγείροντας της δύο «ομάδες» ταυτόχρονα, δημιουργείτε μία ένταση που δεν επιτρέπει πλέον την αντικειμενική κρίση τον γεγονότων και στοιχείων.
Διακινδυνεύουνε ιδιαίτερα τα έθνη, πού έχουν συναισθηματικό λαό και ταυτόχρονα πολιτικές και κοινωνικές καταστάσεις, που διεγείρουν συναισθηματικές ταραχές. Μερικές λέξεις μόνο για παράδειγμα: θερμόαιμοι, υψηλή εθνική συνείδηση, θρησκευτική η ιδεολογική φανατισμοί, έλλειψη ταυτότητας, πολιτικές αστάθειες κλπ. !
Παρένθεση: Ο «εθνοβόρος διχασμός» μπορεί να έχει βέβαια και πολλές άλλες πηγές, π. χ. Θρησκευτικοί / Άθρησκοι.
Η θεωρία της υποταγής των εθνικών συμφερόντων στο γενικό υπερεθνικό συμφέρον των λαών, μετά από αναλυτικό ελέγχω αυτής της υποταγής, βάση του μακρόχρονου εθνικού συμφέρον.
«Η υποταγή του εθνικού συμφέρον μετά από έλεγχο του μακρόχρονου εθνικού συμφέρον». Αυτό δείχνει παράλογο, δεν είναι όμως. Το μακρόχρονο συμφέρον του έθνους είναι ίσος διαφορετικό από κοντινό και άμεσο συμφέρον, που είναι και συνήθως ποιο φανερό οπότε χρησιμοποιείται και ποιο συχνά για την κρίση.
Ο Εθνοδιεθνιστής
Η προσεκτική ανάλυση της περιγραφής του «Έθνοδιεθνιστή» δείχνει:
Εθνιστές και διεθνιστές θέλουνε ουσιαστικά το ίδιο. Το μακρόχρονο συμφέρον για τον τόπο τους. Και αυτό βασίζεται στης σημερινή εποχή στην «ένωση εθνών» η έστο στην διεθνές συνεργασία.
Εάν είναι έτσι, γιατί χρειάζεται ο «νέος» «όρος» «Έθνοδιεθνισμός»;
Η απάντηση είναι απλή: δεν χρειάζεται.
Η βάση για την λύση πολλών προβλημάτων είναι η ψυχρή και αντικειμενική ανάλυση. Στα εθνικά θέματα, το βασικό κριτήριο είναι το μακρόχρονο εθνικό συμφέρον.
Μία τέτοια ανάλυση δείχνει συνήθως, ότι η δύο πλευρές θέλουνε ουσιαστικά παρόμοια πράγματα.
Η αντικειμενική ανάλυση γίνεται μόνο βάση «αληθινών στοιχείων». Όποιος αγαπάει τον τόπο του, οφείλει να κάνει τα πάντα για να μην αλλοιώνει αλήθειες.
Ακόμα και εάν αυτές η αλήθειες είναι εις πρώτης όψης εναντίον του τόπου, δεν πρέπει να αλλοιωθούν. Έτσι αυξάνετε μακρόχρονα η αξιοπιστία τον ανθρώπων που ζούνε σε αυτόν τον τόπο.
Πολλές φορές η αλήθεια αλλοιώνεται για να καλυφθεί κάποιο άτομο. Ένας φίλος, ένας συνάδελφος, ένας συγγενείς. Δεν μπορούμε να τον «αποκαλύψουμε» να τον «προδώσουμε», ενώ συχνά ξέρουμε ότι θα ήτανε το σωστό.
Ο φίλος, ο συνάδελφος, ο συγγενείς – όλοι αυτοί και όλα τα άλλα τα άτομα, που μας εκτιμούνε, δεν πρέπει να μας φέρνουνε στην αυτήν την δύσκολη θέσει, ώστε να πρέπει να αλλοιώνουμε η να καλύπτουμε την αλήθεια.
Ένας από αυτούς τους «φίλους» είναι πολύ κοντά μας και τον έχουμε κυριολεκτικά στο χέρι. Ο «φίλος» μας ο εαυτός. Η προστασία του εαυτού, καταντά μέχρι και καταστροφική για το άμεσο περιβάλλον. Αυτό το άμεσο περιβάλλον είναι, αναλόγως ποια θέση κατέχουμε (διδακτικοί, δημοσιογράφοι, πολιτικοί κλπ.) ακόμη και το έθνος,.
Ένας άνθρωπος ίσος δεν μπορεί να τηρήσει την αλήθεια, λόγου προστασίας άλλον ανθρώπων στο μικρό (προσωπικό) περιβάλλον που ζει.
Πώς μπορεί όμως τότε, να κατηγορεί άλλους ανθρώπους, για το ότι δεν τηρούνε την αλήθεια, στο μικρό (προσωπικό) η στο μεγάλο (πολιτικό) περιβάλλον που ζούνε?
Η «αλλοίωση και η κάλυψη της αλήθειας» ξοδεύει χρόνο και ενέργεια.
Η «επανόρθωση και αποκάλυψη της αλήθειας» ξοδεύει συνήθως πολύ περισσότερο χρόνο και ενέργεια.
Αυτές η ενέργειες χάνονται καθημερινά, ενώ χρειάζονται αλλού.
Πολλά είναι τα σημαντικά θέματα για ένα έθνος, που δημιουργούνε άμεσα η έμμεσα τον «εθνοβόρο διχασμό». Μερικά ουσιώδες θέματα, που πρέπει οπωσδήποτε να αναλυθούνε ψυχρά και αντικειμενικά είναι: