Η επίκριση έχει ως κύριο σκοπό να επιταχύνει την μεταφορά των αναλύσεων από τον νου του συντάκτη προς τα κείμενα.
Η επαφή του συντάκτη με τα κείμενά του είναι σημαντικότερη από το να γίνουν τα κείμενα απόλυτα κατανοητά για το κοινό.
Δεν επιτρέπεται η αναφορά σε άλλες μεθόδους, διαδικασίες, σε άλλα έργα, σε άλλους συγγραφείς, κλπ."
Επικεντρωθείτε απόλυτα στην ουσία των κειμένων, χωρίς να χρησιμοποιείτε παραλληλισμούς
Ένας ιδιόρρυθμος τρόπος γραφής (ορθογραφία, συντακτική, γραμματική, εννοιολογική) μπορεί να πηγάζει από εσωτερικούς τρόπους σκέψεως και χρήσης της γλώσσας και εννοιών.
Για να μην διαταραχθεί ο τρόπος σκέψεως, δεν διορθώνονται αλλά ούτε επικρίνονται τα ορθογραφικά και συντακτικά λάθη, ακόμα και τα εννοιολογικά λάθη.
Μόνο στο τελικό στάδιο, όταν η ανάλυση (και με αυτό το κείμενο) πλησιάζει να ολοκληρωθεί, στρέφει η προτεραιότητα στο να γίνουν κατανοητά για τους αναγνώστες που στοχεύουν ("Επικοινωνιακή Επίκριση).
Ο έλεγχος των λέξεων και της γραφής αποτελεί ξεχωριστό αντικείμενο, και γίνεται στο τελικό στάδιο ή όταν ζητηθεί ρητά από τον συντάκτη η "Λεκτική Επίκριση".
Τα κείμενα αποτελούν την στιγμιαία απεικόνιση της αυτούσιας ανάλυσης, όπως αυτή βρίσκεται στον νου του συντάκτη. Ουσιαστικά αποτελούν τον δίαυλο μεταξύ του υποσυνείδητου (όπου γίνετε συχνά η ανάλυση) και του συνειδητού του συντάκτη.
Η απόλυτη προτεραιότητα είναι να μην ενοχληθεί αυτός ο δίαυλος, πέρα από τον βαθμό που επιτρέπει ο συντάκτης, για να μην χάσει την επαφή με την ανάλυση και τα γραπτά του, λόγου εμπλοκής με πρόσθετες αναλύσεις και αντίλογους που αφορούν τις λέξης που χρησιμοποιεί.
Η μέθοδος σκοπεύει ουσιαστικά την θωράκιση των αποτελεσμάτων του συντάκτη από επιρροές των επικριτών. Ο συντάκτης κρίνει, σε διάφορες φάσεις τις επίκρισης, εάν, πότε και σε ποιο βάθος θα προχωρήσει ο επικριτής σε ποια κείμενα.
Αυτό δεν εξαρτάται πάντα από τις ικανότητες του επικριτή στο εν λόγω αντικείμενο. Ο συντάκτης μπορεί να διακρίνει, πως η επίκριση πυροδοτεί πολύπλοκες αναλύσεις - και τότες θα διακόψει.
Είναι σχετικά απίθανο να φθάσετε την "Ελεύθερη Επίκριση με Δυνατότητα Αντίλογου", έστω όχι σε όλους τους τομείς του έργου. Ακόμα και να έχετε κάποια εξειδίκευση, θα επιτραπεί ο αντίλογος μόνο, εφόσον αποδειχθεί ότι έχετε την πειθαρχία να τηρείτε το περιορισμό έκφρασης που ορίζεται από τις διαδικασίες επίκρισης.
Ο επικριτής ξεκινά με μία "σύντομη" μετά ακολουθεί η "αναλυτική". Στην αναλυτική, αποφασίζεται εάν συνεχίσει στην "αφομοιωτική".
Ο συντάκτης παίρνει με την βοήθεια του επικριτή 'δονήσεις', στον βαθμό που χρειάζεται για να βγει το αποτέλεσμα.
Οι δονήσεις αυτές μπορεί να είναι μικρά σχόλια εντύπωσης, ερωτήσεις κατανόησης, σχόλια δομής, μέχρι και αντίλογος.
Εάν εκεί που χρειάζονται μόνο "μικρές δονήσεις", έρθει αντίλογος (= μεγάλη δόνηση), κινδυνεύει να προκληθεί 'φραγή', να μην μπορέσει να βγει το αποτέλεσμα, λόγου ότι θα εμπλακεί η ανάλυση με νέα στοιχεία, τα οποία θα χρειαστούν νέο χρόνο για να 'ωριμάσουν' εγκεφαλικά, καθυστερώντας έτσι την καταγραφή των υπάρχων αποτελεσμάτων.
Την ώρα που αναλάβατε να επικρίνετε ένα κείμενο, σταματάει η επεξεργασία του μέχρι που να δώσετε τα σχόλιά σας. Έτσι είναι εγγυημένο ότι το κείμενο δεν αλλάζει περιεχόμενο η δομή, την ώρα που εμπλέκεστε σε επίκριση του.