Το ορθό άτομο φροντίζει για την καλή λειτουργία και την εξέλιξή του, λαμβάνοντας υπ' όψη και συμβουλές τρίτων, για παράδειγμα διαβάζοντας ωροσκόπια και άρθρα σε περιοδικά. Αυτό ίσως δεν είναι αποτελεσματικό, μα η προσπάθεια βελτίωσης υπάρχει.
Το ορθολογικό άτομο κάνει το ίδιο, έχοντας όμως πάντα ως βάση την ορθή λογική. Επίσης παρακολουθεί τις αντιδράσεις των συνανθρώπων του στις διάφορες φάσεις του συζώ. Προσαρμόζει την συμπεριφορά και τις τεχνικές του, έστω στο ελάχιστο.
Το ορθόνομο άτομο κάνει το ίδιο, μα ανακαλύπτει ταυτόχρονα κανόνες στην συμπεριφορά του εαυτού του και τον συνανθρώπων του. Δημιουργεί κανόνες αντίδρασης. Καταγράφει τους κανόνες αυτούς ως κατανοητούς νόμους. Ταυτίζει την κάθε πράξη του με κάποιον νόμο (είτε προσωπικό του, είτε κοινωνικό), κρίνοντας την πράξη έτσι ως ορθή ή μη ορθή.
Συγκρίνει τις πράξεις του με τις πράξεις άλλων, αποφεύγοντας έτσι να δρα με τρόπο τον οποίο κατηγορεί σε άλλους. Φροντίζει να κυριαρχεί τον εαυτό του, όταν αυτός προσπαθεί να αλλοιώσει τα δεδομένα, ώστε να φανεί η πράξη του δικαιολογημένη. Επιλύει ένα ζήτημα που τον αφορά (ενόχληση, φοβία, ανησυχία, ...) με αναλυτικό τρόπο, ανακαλύπτοντας το σημείο το οποίο ευθύνεται για το ζήτημα.
Δέχεται την αναλυτική και αιτιολογημένη κριτική, όσο αυτή προέρχεται από άτομα που έχουν αρκετή αναλυτικότητα και λαμβάνουν υπ' όψη τα δεδομένα που αφορούν το άτομο και την ψυχοσύνθεσή του. Για να μπορέσει να επιλέξει τα άτομα αυτά, αλλά και για να μπορούν αυτά τα άτομα να έχουν τα στοιχεία, δημοσιεύει γραπτά, τα οποία περιγράφουν τον εαυτό του σε μεγάλο βαθμό (ατομική διαφάνεια).